به گزارش سایت خبری "رسم" و به نقل از خبرگزاری ایرنا ، هشتمین نمایشگاه پاییزه کتاب‌های خارجی شهر کتاب از امروز (21/8/85) گشایش یافت.
در این نمایشگاه بیش از هفت هزار عنوان کتاب در زمینه‌های گرافیک ، طراحی ، نقاشی ، معماری و سایر موضوعات هنری عرضه شده که علاقه‌مندان تا سی‌ام آذر فرصت دارند از این نمایشگاه در ساختمان مرکزی شهر کتاب بازدید کنند.
ساختمان مرکزی شهر کتاب در خیابان حافظ شمالی ، بالاتر از تقاطع زرتشت قرار دارد. همچنین کتاب‌های این نمایشگاه را در ‪www.BOOKCITYONLINE.com‬  می‌توانید مشاهده و خرید کنید.

سيف‌الله صمديان برنامه‌ي نمايش فيلم‌هاي روزهاي رو به پايان جشنواره‌ي فيلم تصوير هنرمند را اعلام كرد.

برگزاركننده‌ي جشن تصوير سال به خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، گفت:‌ جشنواره‌ي فيلم تصويرهنرمند در هفتمين روز برپايي با ‌نمايش چهار فيلم همراه است.

به‌گفته‌ي وي، در نخستين سئانس، ساعت 14:30، سالن ناصري ميزبان فيلم‌هاي 30 دقيقه‌يي "پل معلق"، درباره‌ي ليلا موسوي - نقاش نابينا- ، ساخته‌ي "دانش اقبا شادي" و "ولگرد و ديكتاتور"، نمايش پشت‌ صحنه‌ي رنگي فيلم "ديكتاتور بزرگ"، ساخته‌ي چارلي چاپلين، به كارگرداني "كوين بروفلومايكل كلفت" به‌مدت 57 دقيقه است.

بنا بر اين گزارش، در دومين سئانس همين روز، ساعت 16 نيز دو فيلم "با ابراهيم"، ساخته‌ي هفت دقيقه‌يي "محسن رزقي"، درباره‌ي آخرين روزهاي زنده‌ياد ابراهيم اصغرزاده و فيلم "ليلي كجاست"، ساخته‌ي "محمد شيرواني"، درباره محمدرضا درويشي و موسيقي نواحي ايران، به‌مدت 80 دقيقه، نمايش داده مي‌شوند.

طبق اعلام برگزار كننده‌ي اين جشنواره، نخستين سئانس نمايش فيلم تالار ناصري در روز دوشنبه 22 آبان‌ ماه، ساعت 15 اعلام شده است. بر اين اساس، فيلم كوتاه 15 دقيقه‌يي "مشي و مشيانه"، روايت اسطوره‌ي "مشي و مشيانه" يا آدم و حواي ايراني از زبان‌ِ دركوبه‌هاي شهر يزد، ساخته‌ي "حسن نقاشي" و سه فيلم 25 دقيقه‌يي "رامبراند"، "آگوست رنوار" و "ونسان ونگوگ" از نگاه تام كيتينگ، ساخته‌ي "ريچارد فيكس" با زيرنويس فارسي نمايش داده خواهند شد. سئانس دوم در ساعت 16:30، فيلم 38 دقيقه‌يي "تماشاخانه"، با موضوع گذشته و حال تئاتر شهر، ساخته‌ي پگاه آهنگراني، "بپيچ و باورم كن"، به‌مدت 52 دقيقه، درباره‌ي پشت صحنه فيلم "يك تكه نان"، با كارگرداني "علي تبريزي"، به‌نمايش درمي‌آيند.

صمديان خبر داد كه همچنين در اين روز و هم‌زمان با نخستين سالگشت درگذشت فريدون گله - سينماگر ايراني -، فيلم 53 دقيقه‌يي "رضا درستكار" كه با عنوان "فريدون گله كجاست؟" به اين جشنواره ارايه شده است، از ساعت 18 به‌نمايش درمي‌آيد و در پي آن با حضور منتقدان و هنرمندان سينما و تئاتر مراسم بزرگداشت اين سينماگر فقيد ايراني برگزار خواهد شد.

به گزارش ايسنا و براساس اعلام دبير جشن، روز سه‌شنبه 23 آبان ماه جاري نيز هفت فيلم كوتاه ديگر عرضه خواهند شد. در سئانس نخست، ساعت 15، "چشمان پرسكوت"، درباره محمدعلي شيوايي معروف به "كاكو" - نقاش فارغ‌ التحصيل دانشگاه بوزار فرانسه - ساخته‌ي هفت دقيقه‌يي "محمدحسين نيكوپور"، "انتشار گنجشك"، درباره‌ي زندگي منصور نعيمي - فيلم‌ساز و نويسنده جنوبي - كاري از "ابراهيم پشت‌كوهي" به‌مدت 21 دقيقه و نيز فيلم 45 دقيقه‌يي "سارا طاهرمقدس" با عنوان "آذر، ماه آخر پاييز"، درباره‌ي مرتضي مميز، در سالن بتهوون نمايش داده مي‌شوند. در دومين سئانس همين سالن، "زير درختان كاج"، درباره‌ي لادن صحرايي - دختر ناشنواي عاشق سينما-، ساخته‌ي "هادي آفريده" به‌مدت 29 دقيقه و "رنگ اقيانوس، تو شب" - پشت صحنه "نمايش فنز" اثر محمد رحمانيان - ساخته‌ي علي تبريزي، در مدت 56 دقيقه به‌نمايش درمي‌آيند.

طبق اعلام صمديان، ساعت 18 همين روز در برنامه‌ي مشتركي با انجمن سينماي مستند، فيلم "نامه‌ها" كه روز جمعه 19 آبان به‌دلايل فني نيمه‌كاره ماند، پخش خواهد شد. اين فيلم 60 دقيقه‌يي به كارگرداني مشترك ويكتور اريس - كارگردان اسپانيايي - و عباس كيارستمي، نامه‌نگاري تصويري اين دو فيلم‌ساز را نمايش مي‌دهد. همچنين نمايش "روزي روزگاري در مراكش" نيز بار ديگر در اين جشنواره تكرار مي‌شود.

اين فيلم ساخته‌ي 62 دقيقه‌يي سيف‌الله صمديان، درباره‌ي كلاس فيلم‌سازي مارتين اسكورسيزي و عباس كيارستمي در مراكش است كه در مراسم افتتاحيه‌ي جشن نيز نمايش داده شد.

اما در نهمين روز اين جشن، روز چهارشنبه 24 آبان، قرار است فيلم‌هاي "دور نزديكا" - خاطره‌اي از يك دانشجوي عكاسي - ساخته‌ي "آبتين فضايلي"، به‌مدت 10 دقيقه، "آينه حضور" - مروري بر نمايشگاه عكاسان جنگ - كاري از "محمد رازدشت"، به‌مدت شش دقيقه، چرخ و عكس - خاطرات تصويري يك عكاس دوران جنگ - ساخته‌ي 11 دقيقه‌يي "ابوطالب امام"، "من عكاس نيستم"، ساخته‌ي محمد بابايي، درباره‌ي "محسن راستاني" عكاس فيلم "اينجا چراغي روشن است" به كارگرداني "رضا ميركريمي" به‌مدت 25 دقيقه، عرضه ‌شوند.

فيلم 22 دقيقه‌يي "جمعه روزي بدي بود" نيز كه به پشت صحنه نمايش "1342 روز بد"، ساخته بهروز غريب‌پور اختصاص دارد، به‌ كارگرداني سام كلانتري، به‌نمايش درمي‌آيند. اين فيلم قرار بود روز جمعه 19 آبان‌ماه نمايش داده شود، اما گويا به دليل تاخير در دريافت مجوز پخش، نمايش آن به روز نهم جشن موكول شده است.

فيلم كوتاه 30 دقيقه‌يي "سفيد"، درباره‌ي "حسين خسروجردي" را "غلام‌عباس فاضلي" ساخته، هنر جديد 15 دقيقه‌يي را نيز "محمد رازدشت" از همين هنرمند نقاش معاصر تهيه كرده كه قرار است در پي‌هم و در دومين سئانس سالن بتهون به‌نمايش درآيند.

"دو كمانچه" نيز درباره رضا درخشاني و بهرام بردي‌كر ساخته‌ي "بهمن كيارستمي" است كه قرار است در مدت 45 دقيقه نمايش داده شود.

"به تماشاي آب‌هاي سپيد" - پشت صحنه كنسرت حسين عليزاده و ژيوان گاسپاريان در تهران، ساخته‌ي 30 دقيقه‌يي سيف‌الله صمديان و "درباره‌ي پنج" - پشت صحنه‌ي ساخت فيلم "پنج" - ساخته‌ي 52 دقيقه‌يي عباس كيارستمي، دو فيلم سئانس پاياني روز چهارشنبه اعلام شده‌اند.

به گزارش ايسنا، براساس اعلام دبير برگزاركننده‌ي اين جشن، روز پنج‌شنبه 25 آبان، از ساعت 15 در سالن بتهوون فيلم‌هاي "بي‌مكان، بي‌زمان" -درباره اكبر نيكان‌پور، تصويرساز و نقاش - ساخته‌ي "ميثم شاه‌بابايي" به‌مدت 17 دقيقه، "وقت خوب مصائب" - درباره زندگي و آثار احمدرضا احمدي - شاعر معاصر - ساخته‌ي "ناصر صفاريان" در مدت 57 دقيقه، عرضه خواهند شد.

"يوسف و زليخا"- پشت صحنه نمايش يوسف و زليخا، اثر پري صابري - ساخته‌ي ديگري از "سيف‌الله صمديان" به‌مدت 30 دقيقه، "ميم مثل مادر" - پشت صحنه فيلم "ميم مثل مادر" ساخته‌ي رسول ملاقلي‌پور- به كارگرداني "سميه نصيري‌ها" به‌مدت 43 دقيقه، برنامه‌هاي اعلام شده‌ي سالن بتهون در سئانس دوم اين جشنواره است.

بنا بر آخرين اعلام‌، نمايش فيلم 45 دقيقه‌يي "آمين فرهاد" - درباره‌ي آخرين روزهاي زندگي زنده‌ياد فرهاد مهراد - ساخته‌ي "پوران گلفام"، فيلم 45 دقيقه‌يي ديگري از بهمن كيارستمي درباره‌ي زندگي و آثار مرتضي مميز با عنوان "مرتضي مميز" و نيز فيلم "روزي كه نبودي" - يك خاطره تصويري از روزي كه ديگر مميز نبود - ساخته‌ي كوتاه و هفت دقيقه‌يي سيف‌الله صمديان، آخرين نمايش‌هاي اين جشنواره در روز پاياني، اعلام شده‌اند.

انتهاي پيام

به گزارش خبرنگار بخش هنرهاي تجسمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين نشست به موضوع "كاربرد عكس در ديگر هنرها" پرداخت و با حضور سيدمهدي حسيني - هنرمند نقاش -، رضا عابديني - گرافيست -، حميد سوري - پژوهشگر هنر - و داوودي - سينماگر - همراه بود.

مهدي حسيني در اين نشست با بيان اينكه، حدود يك‌صدو60 سال پيش، هنگامي كه عكاسي اختراع شد، اين‌گونه به‌نظر مي‌آمد كه دوران نقاشي و نقاشان به‌سر آمده است. كساني كه در زمينه‌ي عكاسي كار مي‌كردند، طراح و نقاش بودند و تلاش داشتند تا حقيقت را از طريق تصوير بيان كنند؛ رمانتيك‌ها، رئاليست‌ها، امپرسيونيست‌ها به‌نحو شايسته‌اي از عكاسي بهره بردند، تصريح كرد: يك نقاش خوب، ‌از تمام پديده‌هاي اجتماعي، فرهنگي،‌ تجسمي و ...، در ذهنش يك ريل طولاني و پايدار دارد كه آن‌را ضبط و بر كاغذ پياده مي‌كند.

اين مدرس دانشگاه گفت: هم‌اكنون خط‌هاي جداكننده بخش‌هاي مختلف هنرهاي تجسمي درهم ادغام شده است و تعريف مشخصي براي عكس، نقاشي و گرافيك وجود ندارد.

وي با يادآوري اينكه حضور عكاسي در ايران، هم‌زمان با انتشار روزنامه‌ها بوده‌ است، به 52 روزنامه‌اي اشاره كرد كه در دوره‌ي قاجار منتشر مي‌شد تا اطلاعات همگاني شود. آن دوران، عكس هم كه فقط مخصوص ثروتمندان بود در اختيار همگان قرار گرفت.

به اعتقاد او، با ورود عكاسي به اروپا، هنرمندان از برگزاري عيني و دقيق روي برگرداندند و تلاش كردند تا چيزي افزودن بر آن باشند؛ اما در ايران، كمال‌الملك به‌جاي اينكه از تجربه‌ي جوان امپرسيونيست استفاده كند، از نقاشي به‌عنوان يك عكس با دست بهره برد.

در ادامه‌ي گفته‌هاي رييس دانشكده‌ي هنرهاي كاربردي، حميد سوري - پژوهشگر هنر-، درباره‌ي تاثير و تعامل عكس و نقاشي، مطالبي را ارايه كرد.

به‌گمان سوري، تاثير‌هاي عكس و نقاشي برهم، همانند يك تعامل واقعي است و اين‌طور نيست كه فقط نقاشي از عكس تاثير گرفته باشد، بلكه عكس نيز متاثر از نقاشي است.

وي افزود: در ميان نسل جوان و تعدادي از هنرمندان معاصر ايران، از عكس در آثارشان استفاده مي‌شود، بدون اينكه خود آنها عكاسي باشند، آنها خود را محدود به تعريف قديم عكاسي نمي‌كنند، اما متاسفانه توسط جريان‌هاي عكاسي حمايت نمي‌شوند.

سوري معتقد است كه حذف "فتوآرت" از بخش خلاقه‌ي دوسالانه‌ي دهم عكس ايران يكي از نقيصه‌هاي دوسالانه بوده و فعاليت اين بخش نسبت به دوسالانه‌ي گذشته، كمتر است.

وي معتقد است كه دوسالانه‌ي نهم عكس تهران كه در دوره‌ي عليرضا سميع‌آذر - سرپرست اسبق موزه‌ي هنرهاي معاصر تهران - برگزار شد، به عكس‌هاي معاصر دنيا نزديك و بسيار موفق بود.

وي افزود:‌ ‌در فضاي هنر معاصر،‌ جوانان كمتر به حرف استادانشان گوش مي‌دهند و بيشتر از طريق اينترنت، ماهواره و كتاب‌هاي جديد با هنر عكاسي آشنا مي‌شوند.

به‌زعم او، اين وضعيت خطرناكي‌ است‌ كه به‌خاطر جذابيت اين نوع عكاسي، ممكن است سطحي فهميده و كار شود؛ بنابراين بهتر است كه اين تابو شكسته شده و فتوآرت نيز در مجامع عمومي تعليم داده شود.

وي افزود: آخرين سبك و رويكرد هنرها در دنيا، هميشه بهترين نيست و هيچ دليلي مبني بر پيشرو بودن آن وجود ندارد.

به گزارش ايسنا، رضا عابديني - هنرمند طراح و گرافيست -، نيز در ادامه‌ي اين نشست، درباره‌ي استفاده‌ي هنرمندان گرافيست از عكس، تصريح كرد:‌ گرافيست‌ها بي‌رحمانه از عكس استفاده مي‌كنند و بدون آنكه آن را توليد ‌كنند.

وي عنوان كرد كه به‌طور واضحي ميان هنرهاي جديد، مانند گرافيك، عكاسي، سينما، ويدئو و آنچه كه ما به‌عنوان نقاشي آن زمان مي‌شناسيم و تصوير آدم‌هايي كه در اين رشته وارد مي‌شوند، با برداشت‌ها و معناهاي متعارف نقاشي، متفاوت است. يكي از شاخصه‌هاي انسان مدرن رابطه‌ي آن با تكنولوژي است و تجلي آن در هنر او مشهود است.

وي گفت: دوربين عكاسي نخستين وسيله‌اي است كه ما را مجبور مي‌كند تا دنيا را به‌صورت كادر ببينيم و ضروري است براي تمرين اين كار چشم را پشت ويزور دوربين گذاشت؛ بدين معنا، ديدن اشيا و امور اطرافمان و به‌طور كلي دنيا، يك مرحله به واقعيت نزديك شده است.

او اضافه كرد: هنرمندان گرافيست گمان مي‌كنند كه به‌راحتي مي‌توان هر عكس را از هر عكاس گرفت و با چند تغيير جزيي آن، در كار گرافيك استفاده كرد؛ اما وقتي يك عكاس، با هر گرايشي، عكس را تهيه مي‌كند، تمام جهان‌بيني خود را با شكار انساني لحظه در فريم خود ضبط مي‌كند و هيچ‌كس نمي‌تواند اين عكس را با چنين فضايي بگيرد. اين درحالي‌ است كه گرافيست فكر مي‌كند با تغييراتي كه در آن عكس ايجاد كرده، اثر ازآن او شده است، اما به هيچ‌وجه اينگونه نيست.

عابديني با يادآوري اينكه خودش تاكنون هرگز با عكس يك هنرمند مشهور كار نكرده و در پايان كار چنين بيانديشد كه آن اثر از آن من است، گفت: ضرورت دارد كه هنرمندان، به‌ياد داشته باشند كه اگر پوستر زيبايي را مي‌سازند، به‌خاطر آن عكس زيباست، نه به‌خاطر جابه‌جايي‌ها و جايگزيني‌هايي كه او انجام مي‌دهد.

در ادامه‌ي اين مراسم داوودي - سينماگر - به‌جاي محمود كلاري - تصويربردار -شركت كرده بود، توضيح داد: عكاسي جوهر ارتباط با واقعيت است و هنگام اختراع آن، هنرمندان نقاش را با چالش‌هايي روبه‌رو كرد كه در آن وسيله‌اي كشف شده بود كه تصوير را به‌همان دقت واقعي مي‌پردازد، اما براي نخستين‌بار هنرمندان را با مفهوم سياه‌وسفيد و طيف وسيع آن آشنا كرد. اما پس از آن، خود عكس مورد سوال قرار گرفت، زيرا هنرمندان، عكاسان را هنرمند نمي‌دانستند.

وي گفت: به‌دليل كمبود دانش و مقاومت در مقابل يك هنر جديد به سرعت عكاسي در ايران به كپي‌كاري، تقليد و تلاش‌هاي بيهوده در استوديوها تعبير شد.

به گمان داوودي، عكاسي نسبت به ساير هنرها، حتا سينما به پديده‌اي تجاري و عمومي تبديل شده است و تعداد افرادي كه ادعاي عكاسي دارند، نسبت به هنرهاي ديگر بسيار زياد است.

وي افزود: در خارج از كشور ايران، آثاري كه براي تزيين ويترين مغازه‌ها و يا خيابان‌ها استفاده مي‌شود در ايران كپي و تقليد مي‌شود، اما من به آنها پيشنهاد مي‌كنم كه اگر مي‌خواهند در اين شاخه از عكاسي‌ فعاليت كنند بدانند تاريخ و فلسفه‌ي غرب در آن تاثير بسياري گذاشته است و بايد آثار خود را متكي به فعاليت ذهن بسازند.

طبق اعلام، قرار بود، يوآف - ويكتور - دارش، هنرمند مجسمه‌ساز معاصر و مدرس دانشگاه نيز در اين نشست حاضر باشد، اما برنامه بدون حضور وي و جايگزينش برگزار شد.

به گزارش ايسنا، قرار است در نشستي كه روز شنبه 20 آبان‌ماه جاري در محل موزه‌ي هنرهاي معاصر تهران برگزار مي‌شود، غلامرضا نامي، علي قلم‌سياه، سيف‌الله صمديان، احمد ناطقي، مجتبي آقايي و بهمن جلالي، دبيران نمايشگاه‌هاي دوسالانه و سالانه‌ي عكس ايران حاضر شوند.

داوود شهيدي تازه‌ترين روايت كاريكاتوري‌اش را براي دنياي كودكانه‌ي اين هنر، از 27 آبان ماه جاري در كارگاهي پنج‌روزه در تهران عرضه مي‌كند.

به گزارش خبرنگار بخش هنرهاي تجسمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين نمايشگاه درباره‌ي "نمداتور" است كه حكايت از دنيايي كودكانه دارد.

شهيدي مي‌گويد: "نمداتور" بافتن يك كاريكاتور است. اما پرسش اين است كه كاريكاتور تا كجا مي‌تواند گسترش يابد.

او تاكيد دارد كه با قالب شكستن و گسترش معني در انواع مختلف ساخته‌شدن، كاريكاتور مي‌تواند گسترش يابد؛ چرا كه كاريكاتور طنز ترسيمي است و يك هنر به‌شمار مي‌رود.

اين هنرمند معاصر كارگاه و نمايشگاه نمداتور را در گالري سيحون برپا مي‌كند؛ كاريكاتورها را مي‌سازد و همسرش، مريم حيدري - هنرمند گرافيست - با همكاري دستيارانش - ناهيد و سمانه تقي‌نژاد - آنها را اجرا مي‌كنند.

شهيدي تاكيد دارد كه با روايت نمداتور، كاريكاتور، نقش‌ زدن با رنگ و طرح زدن روي كاغذ نيست و در ارتباط با بافتن تعريف مي‌شود.

او اعتقاد دارد: "بافتن"، ما را به موتيوهاي تصويري گياهي و جانوري در گليم، گبه، نمد، قاليچه و ...، همچنين روايت‌گري و داستان‌پردازي كه در موش و گربه عبيد زاكاني و يا در كليله و دمنه و قصه‌هاي عاميانه و غيره است، مي‌كشاند.

به‌گفته‌ي وي، در كارگاه "نمداتور"، پرسوناژ به شكل آقا موش، خاله سوسك، حضرت‌عليه عنكبوت، الاغ كم‌ شعور و جناب شير، مخاطب را به گفتمان‌ها در تركيب‌هاي چيدني و چيدمان‌ها به شكل‌ها و حالت‌هاي گفتني، هدايت مي‌كند.

اين نمايشگاه در محل گالري سيحون واقع در خيابان وزرا، كوچه‌ي چهارم، شماره‌ي 30 برپا خواهد شد.

به گزارش ايسنا، داوود شهيدي در 11 سالگي وقتي مي‌خواست نزد زنده‌ياد حسيني مجابي - نقاش - برود، گالري ايران را گم كرد. همان روز‌ها كه بسيار كم سن و سال بود، در نخستين نمايشگاه نقاشي اردشير محصص شركت كرد. انشاي خوبي داشت، نقاشي‌هاي خوبي‌ هم مي‌كشيد، به همين‌ها معروف بود، 14 سالگي ديپلم گرفت؛ نوجواني 15 ساله بود كه كارهايش در نشريه‌ي جهان نو چاپ مي‌شد. در اين ترتيب، با احمدشاملو و محافل ادبي و هنري آشنا شد. در رشته‌ برق و الكترونيك دانشگاه شيراز پذيرفته شد و نشريه آبنوس را منتشر كرد.

او قرار بود مهندس برق باشد؛ اما علاقه‌مندي‌اش به هنر و ادبيات، او را به رشته‌ معماري كشاند و تغيير رشته‌ داد. سال 1330 مهندس معمار شد، معماري نيز از او وقت زيادي گرفت، كم نوشت و كم كشيد، به آمريكا رفت، در دانشگاه بوستون معماري را ادامه داد، كار كرد و به ايران آمد؛ اما هنوز كاريكارتوريست صاحب سبكي است كه طنز سياه را زبان خود كرده است. تحقيق و پژوهش مي‌كند، با قلم كميكش در نشريات طنز و كاريكاتور، گلستانه، گل‌آقا و... مي‌نويسد؛ عضو هيات علمي نشريات معماري و ساختمان نيز هست. خودش مي‌گويد: پيش از آنكه معمار شوم، كاريكاتوريست بودم.

خبر اختصاصی "رسم" : به زودی سه کتاب و یک کاتالوگ درباره گرافیک ، از سوی سه ناشر عرضه خواهد شد.
کتاب آثار استاد ابراهیم حقیقی از سوی انتشارات نظر و در قطع رحلی ، در آخرین مراحل صفحه‌آرایی است. همچنین شنیده‌ها حاکی است که استاد مصطفی اسدالهی ، صفحه‌آرایی کتاب "سه نسل گرافیک ایران " را به پایان رساند. این کتاب را انتشارات هفت رنگ منتشر خواهد کرد.
کاتالوگ نمایشگاه استاد آیدین آغداشلو هم در چاپخانه هنر و گرافیک توسط انتشارات دید ، چاپ و آماده شد. قرار است نمایشگاه آثار آغداشلو ، بهمن امسال در کانادا برگزار شود.

خبر مسرت‌بخش برای نسل پنجمی‌ها ! چاپ کتاب نمایشگاه نسل پنجم که دو ماه پیش در گالری صبا برگزار شد ، به پایان رسید و اکنون در صحافی است.

هنر گرافيك پيش از آنكه به شكل هنر مطرح شود، دستاورد تازه جامعه صنعتي بود كه طي آن توليد و تجارت از حالت سنتي خود خارج و در شكلي وسيع، جوامع انساني را تحت تاثير قرار داده بود. طبعا عنصر <رقابت> پيشامد بعدي اين اتفاق بود و موفقيت در رقابت، نيازمند <تبليغات.>

تبليغات براي امور فرهنگي هم از اين قاعده جدا نبودند، چرا كه اين نوع تبليغات براي خبر رساني يا جذب مخاطبان صورت مي گرفت. سير اين روند در تاريخ حيات گرافيك به معناي امروزين گرچه تا به امروز به لحاظ تنوع شكل دچار تحولات بسياري شده و هر روز در زمينه قالب‌هاي گرافيكي شاهد ظهور مولودي تازه هستيم، اما وظيفه و عملكرد محتوايي گرافيك تحول چنداني نيافته است.

تبليغات، معرفي محصولات تجاري يا فرهنگي و خبررساني از جمله مهمترين كاركردهاي محتوايي گرافيك و بخصوص بخش <پوستر> در گرافيك هستند.

پوسترهاي امروزي به مدد ابزار آلات پيشرفته كامپيوتري و سيستم‌هاي چاپ در شكل و قالب خود دچار انقلابي شگرف شده‌اند. تكنيك‌هاي متنوع تصوير سازي، عكاسي، تايپ، در كنار قطع كاغذها ، رنگ‌ها و روش‌هاي متنوع چاپ عرصه‌اي وسيع را رودرروي طراحان گرافيك قرار داده است تا به كمك اين موارد مانعي پيش روي بيان ايده‌ها يشان نداشته باشند.

در اين ميان طراحان هر كشور با تكيه بر فرهنگ، مخاطبان، فضاي حرفه‌اي حاكم و ارتباط با آثار گرافيكي ساير نقاط جهان به خلق آثارشان مي پردازند. در كشور لهستان هنوز تسلط تصويرسازي بر پوسترها نمايان است. بيان مدرن تكنيك‌هاي سنتي در پوسترهاي <ژاپني>، فضاسازي منظم و هندسه وار در پوسترهاي <سوئيسي> ، ايده‌هاي ناب پوستر‌هاي <آمريكايي> ، ميني‌ماليسم در پوسترهاي <آلماني> و حضور كاليگرافي و فضاهاي خاص سنتي در پوسترهاي <چيني> نمونه‌هايي از مشخصه‌هاي بصري حاكم بر طراحي پوستر كشورهاي صاحب سبك است.

اما در كنار اين روند به خاطر حضور ميهمان ناخوانده اي به نام <اينترنت> همچون بسياري از موضوعات ديگر، طراحي پوستر هم در كنار پيشرفت‌هاي چشمگير و مثبت، دچار حركت‌ها منفي شده است.

‌ يكي از اين امتياز‌هاي منفي، حضور روز افزون <مد و مد گرايي> در محتواي پوسترهاي چند سال اخير تا به امروز است. اين آفت را در نگاهي كوتاه به توليدات گرافيكي كه هر روزه در انظار مخاطبانشان قرار مي گيرند به راحتي مي توان دريافت. ‌

متاسفانه شمار زيادي از طراحان ايراني در زمره كساني هستند كه خواسته يا ناخواسته در ورطه <مد> قرار گرفته اند. اين مد گرايي هم ابتدا به ساكن دامنگير <شكل و قالب> آثار مي شود كه تا اينجاي كار چندان هرجي برآن نيست. اما فاجعه از آنجا آغاز مي شود كه مد و مدگرايي زهر نامريي اش را به <محتوا> ي آثار تزريق كرده و ايده‌ها و كاركرد‌هاي اصلي پوسترها را دچار پوكي مي‌كند. ‌

در ادامه اين اتفاق ناخوشايند رسانه اي مانند پوستر وظيفه اصلي خود را از ياد برده يا به صف ساير گونه‌هاي هنري مي‌پيوندد و يا تبديل به چيزي بي‌خاصيت مي‌شود كه از پوستر بودن تنها نام و شكلش را يدك مي كشد. ‌

به‌طور مشخص، پديده‌هايي مثل <ميني‌ماليسم> و <تايپوگرافي> از مواردي هستند كه گرافيك ايران بخصوص پوسترهايش را در چند سال اخير دچار خود كرده اند و مدتي است كه به مد تبديل شده اند. ‌

<تايپو گرافي> اما ظاهرا چند وقتي است كه وجهه اي عجيب براي خود يافته است. اگر چه خود اين تكنيك مثل همه تكنيك‌هاي ديگر گرافيكي با استفاده بجا و درست مي‌تواند كمك شاياني به طراح در بيان افكارش بكند، اما آفت مد گرايي، آن را در ورطه اي نادرست انداخته تا عده زيادي ضعف ايده‌ها و اجراهايشان را در زير تكنيك تايپو گرافي پنهان كنند و اين سبك و سياق آنقدر رونق يافته كه به مشخصه بارز پوستر‌هاي ايراني تبديل شده است. ‌

از آن بدتر وارد شدن هنرهاي كاملا تزييني و بدون كاركرد گرافيكي با كمك همين تكنيك به عرصه گرافيك است. مثال بارز اين مدعا برگزاري نمايشگاهي تحت عنوان <طراحي پوستر اسماالحسني> در خانه هنرمندان است كه اتفاقا توسط عده‌اي از طراحان شناخته شده راه اندازي و مديريت شده بود.

هر بيننده صاحب نظري در اولين نگاه به پوسترهاي اين نمايشگاه پيش و بيش از هر چيز سوالي را در ذهن خود خواهد يافت كه آيا اينها پوسترند؟! كدام يك از كاركردها و وظايفي كه بر دوش پوستر است در اين آثار به چشم مي آيد؟ اين كاغذها كه بر سينه ديوار چسبيده‌اند چه چيزي را تبليغ مي‌كنند؟ چه اطلاعاتي را راجع به چه چيز منتقل مي‌كنند؟ و آيا اصولا اينها نقاشي اند، خوشنويسي اند، نقاشي خط اند يا بازي‌هاي بي قيد و بند با حروف و كلمات؟ آيا عنوان يك نمايشگاه، بر پوستر بودن اين آثار راه يافته به نمايشگاه دلالت مي كند؟ ‌

تا آنجا كه پيداست، اين طراحان، شكل جديدي از پوستر را كشف كرده اند كه شايد خود <پوستر‌هاي تزييني> بنامند! و اين يعني رهايي از آن همه ضوابط حاكم بر طراحي پوستر كه نفس گيرند و طراحان بزرگ، با فائق آمدن بر همين چارچوب‌ها و محدوديت‌ها شاهكار آفريدند و جريان ساز شدند.

‌ كنار گذاشتن ايده ، بي اعتنايي به رابطه فرم و محتوا، تركيب بندي‌هاي ضعيف، برخورد فانتزي و بازيگوشانه با حروف و كلمات، چند پهلو بودن و تعلق به دنيايي غير از دنياي اصول طراحي پوستر، خصيصه بارز اين نوع پوسترهاي تزييني خواهد بود. ‌

حالا شما هم دهنه اسب رام كامپيوتر تان را بگيريد و با استفاده از تكنيك تايپو گرافي پوستري طرح كنيد و حسابي تاخت و تاز كنيد. چطور است با اسم اعضاي خانواده‌تان يا توسط كلمات ترانه جديد مورد علاقه تان بازي كنيد و پوستري بسازيد!

‌ مطمئن باشيد هر چيز كه توليد شد، به احتمال قريب به يقين <پوستر> نام خواهدگرف